Fem bloggarar har blitt invitert til eit møte med statsministeren om sosiale medier og regjeringas bruk av det, melder Nettavisen. Det heile skjer i samband med prosjektet Samarbeid for arbeid.

Nokre av dei fem kjenner eg godt frå nettet; Ingunn Kjøl Wiig var ein av dei eg følgde tettast som kunnskapsminister. Ho stod også bak nettverket “Del og bruk”. Bente Kalsnes har vore lite aktiv i det siste, men er ein reflektert og kunnskapsrik bloggar og kommentator. Knut Johannessen kjem frå Flora og har bloggen Vox Populi, medan Børge kjenner eg best som forteller frå Twitter. Sjefsengel kjenner eg ikkje til frå før.

Det er moro å lese kommentarane deira om besøket på min gamle arbeidsplass. Eg kjenner igjen den sitrande kjensla ved å ta heisen opp første gong, og å gå inn på møterommet med statsministeren. Det er også veldig bra at regjeringa no gjer ein framstøyt for å bruke sosiale medier meir aktivt. Sindre Fossum Beyer har blitt rådgjevar der, noko som nok må få mykje av æra for det. Som infosjef i AP viste han at han er god på korleis sosiale medier skal brukast til å drive kampanje og profilering.

Det gjev også håp om fleire og fleire i det offisielle Noreg vil ta det neste steget også. Det neste steget er at desse mediene ikkje blir nok ein kanal for informasjon ut, men grunnlaget for ein reell dialog. Eg har skrive meir utdjupande om dette før, mellom anna her.

Skal dette skje må vi politikarar delta på dei arenaane der debatten foregår, sette av tid til det (som vi set av tid til intervju i dag), opne oss for spørsmål og kritikk, svare og bruke mediet til å få tilbakemeldingar i saker. Til å begynne med.

Det er utruleg langt igjen for både politikk og forvaltning, men vi har hatt demokrati i 2500 år og sosiale medier i mindre enn 10 år så vi får gje det litt meir tid. Og det er ein del gode døme om dagen, som UDI-sjefen på twitter og bloggen til fylkesmannen i Sogn og Fjordane. Tidlegare fornyingsminister Heidi Grande Røys gjorde også ein viktig grunnlagsjobb med IKT-satsing og open kjeldekode.

I mellomtida gratulerer eg SMK med å invitere bloggarar inn, og dei inviterte med det som sikkert var ei flott og lærerik oppleving.

Den 17.november var det eit år sidan eg starta å blogge. Eg har i den samanheng tenkt litt på vegen vidare for bloggen og bruk av sosiale medier, og har tenkt å invitere til diskusjonar og innspel om det.

Men først; ei lita oppsummering. Diverre er kommentarane til innlegga mine  borte på nokre tidlege innlegg, truleg pga nytt kommentarsystem.

Mitt første blogginnlegg var også ei slags programerklæring og forklaring på kva eg ville. Den står seg bra framleis. Det viktigaste tillegget er at eg i dag har eit langt meir utvikla syn på sosiale medier og bruken av desse.

Den første månaden lanserte eg også vekas plate, ein spalte eg veit at mange har hatt mykje glede av (meg inkludert). Den første posten som genererte ein del presseomtale og trafikk var min hyllest til The Black Sheeps.

Den 1.februar starta eg å bygge opp eit register over skulebloggar, altså bloggar som skriv om og frå skulen. Det vart etterkvart utvida til barnehagen.

Den fremste bruken av bloggen min har vore og er politiske innlegg om ulike saker. Eg har naturleg nok skrive mange innlegg om utdanning, men eg har også skrive om andre tema som engasjerer med som internasjonal politikk, klima, finanskrise og teknologi. Eg har dessutan lansert forslag – til dømes om organdonasjon.

Innlegget frå februar der eg lanserte ein ny måte å tenke rundt fildeling på førte til meir enn 60 kommentarar, omtale i ei rekke internasjonale aviser og masse debatt i meir enn eit halvt år etterpå.

I april/mai skjedde to ting som var …vel, ikkje banebrytande, men litt nyskapande i bloggverda.

VGnett sin redaktør la igjen ei årsaking i kommentarfeltet på bloggen min etter at eg hadde skrive dette innlegget (kommentaren frå han ligg eit stykke nedi posten). Eg gjennomførte også den første digitale spørretimen av ein politikar, med om lag 250 spørsmål og i periodar dobbelt så mange som fulgte den på nettet.

I juni ba eg om råd til utforming av den nye vurderingsforskrifta. Eg fekk over 30 råd, og den vart endra som følge av denne runden.

Valkampen var hektisk, men eg rakk ein ny digital spørretime (denne gongen strema live) i samband med SV si valkampopning, samt eit sjakkparti mot Magnus Carlsen.

120 råd (sånn ca) kom det inn då eg ba om innspel til Soria Moria 2. Mange vart fulgt opp, andre vart det ikkje.

Dette var enkelte korte høgdepunkt frå året som gjekk. No skal eg snart i pappaperm, og det vil nok prege innhaldet her på bloggen. Som sagt over har eg tenkt litt på vegen vidare, og vil ikkje minst involvere fleire i det. Følge med på meir om det framover, men legg allereie no igjen ditt synspunkt her.

Kampanjen Stopp Datalagringsdirektivet er stifta. Vellukka stiftelsesmøte i går vil eg seie. Mykje folk, politisk breidde, mediemerksemd og velorganisert. Dette kan bli spennande.

Her kan du skrive under på oppropet slik mellom anna eg har gjort.

Den vidare prosessen no er truleg at Regjeringa vil sende på høyring eit framlegg om implementering i norsk lov før jul. Så vil dette kome til Stortinget ein gong neste år.

I morgon vert kampanjen Stopp Datalagringsdirektivet lansert i Fritt Ord sine lokale i Oslo. Ei rekke personar og organisasjonar frå venstre til høgre står bak. Eg skal dit å snakke på opningsarrangementet.

Datalagringsdirektivet er blitt aktualisert i det siste fordi det står for tur til godkjenning (eller avvising) av Stortinget for å bli norsk lov, og fordi Soria Moria 2 opnar for at regjeringspartia vil stille seg ulikt.

Det kan høyrest tungt og kjedeleg ut, men er viktig. Direktivet vil pålegge teleoperatørar og nettleverandørar å lagre informasjon som trafikkdata om oss over ei viss tid. Etter visse vilkår kan desse så bli utlevert og teke i bruk i kampen mot kriminalitet. Ei god hensikt, men er det eit godt middel?

Vi som brukar mobil, kort, PC og andre elektroniske verktøy etterlet oss ei mengde spor i dag. Dette er spor som kan dokumenterast og lagrast på eit heilt anna vis enn dei fysiske spora etter oss på gata eller i marka. Samstundes er mange av spora private. Dei er uttrykk for bruk av viktige og daglegdagse reiskapar. Vi seier mykje privat med nettbruken vår, kanskje og med kortbruken. Mobiltelefonen vert av mange i dag brukt like personleg som ein samtale der den andre er til stades?

Vil vi at slike data skal lagrast og brukast meir? Eg meiner dette er eit stort spørsmål. Det dreier seg om daglegdags og privat informasjon som i framtida kan takast i bruk, men også spreiast og misbrukast på eit heilt anna vis enn i dag. Vi veit lite om kva bruk det kan vere sterke argument for om kort tid, eller kva unnatak for utlevering som kan bli aktuelle.

Eg er mot datalagringsdirektivet.

1) Fordi eg ikkje ønskjer denne utviklinga, og eg ser ikje at dei personvernmessige problema er tilbakevist på ein god måte. Tvert om, potensialet for feil og bruk og seinare endra bruk verkar å vere der.

2) Eg kan ikkje sjå at det er dokumentert at kampen mot kriminalitet vil bli klårt styrka av direktivet, og at dei gode motforestillingane difor må vike. Eg meiner behovet for slik lagring og utlevering av data ikkje er godt nok dokumentert.

3) Datatilsynet, personvernkommisjonen samt ei rekke sentrale personar og aktørar i inn- og utland er kritiske (Vampus har godt gjennom det på ein bra måte). Det vil eg seie gjer bevisbyrda særleg stor for å innføre direktivet.

4) Det er ingen ting som tydar på at EØS-avtalen vil bli truga eller sett ut av spel av eit nei til direktivet. Tvert om meiner to sentrale ekspertar på EØS-rett

AP er, i følge Soria Moria 2, for direktivet dersom det ikkje har negative konsekvensar for personvernet. Då vert det vår oppgåve å overbevise dei om at desse konsekvensane finst.

Med Høgre er det litt annleis. Dei er skeptiske til direktivet, men meiner dei kan påverke det ved å seie ja. For det første vil eg jo seie at det ligg i Høgres konservative grunnhaldning å seie nei til dette. Det erlike naturleg at Høgre skal vere mot som SV. For det andre er det jo slik at Høgre verkeleg kan påverke i denne saka. Ikkje litt, men heilt og fullt. Det kan bli den einaste saka opposisjonspartiet Høgre avgjer i denne stortingsperioden. Ved å seie nei kan dei påverke, ja avgjere saka. Og følge sin eigen ideologi. Dei treng berre å vere det dei er, opposisjonspartiet Høgre.

No treng vi ein grundig debatt om ei sak som er særs viktig. Min nestleiarkollega Audun Lysbakken har tidlegare skrive om det. Vår nye stortingsrepresentant Snorre Valen går truleg inn i styret for kampanjen. Og eg vil gjerne ha synspunkt, hjelp med argument og råd om korleis vi bør gå fram i denne saka.

 Audun Lysbakken og eg inviterer i dag til digital spørretime kl 12.30

SV har valkampopning i dag. Etter den vil vi følge opp pressekonferansen på Parkteateret med ei digital valgkampopning. Allereie no kan du stille spørsmål til Audun og meg på http://rettvenstre.no og http://bardvegar.no. Skriv  i kommentarfeltet til denne posten. Hugs å skrive spørsmålet ditt på bloggen til den du vil skal svare. Dei 5 mest populære spørsmåla frå kvar blogg vil bli besvart mellom 12.30 og 13.30 i morgon. For å stemme kan du lage ein profil her.

I tillegg til at innsendte spørsmål vil få svar, vil det også foregå ei livesending i Cover It Live der alle er invitert til å stille spørsmål om SVs valkamp og politikk. Dette kan du gjere direkte i Cover It Live vinduet eller via twitter med hashtagen #SVlive.

Vi prøver oss med denne kombinasjonen no, så får vi sjå korleis det går. Eg trur det kan skape litt meir system i dei innsendte spørsmåla, samstundes som ein faktisk kan kommentere og forhalde seg til det som skjer på opninga.

Her kan du følge spørretimen:

http://bardvegar.no

http://rettvenstre.no

http://sv.no

I dag har eg installert eit nytt system for kommentarar på bloggen. Tanken er at det skal bli lettare å halde i gang dei diskusjonane som er her og som gjer meg mykje spennande input.

Tanken er også at det skal gjere det enklare å halde digital spørretime framover, ved at dokke skal kunne stemme fram dei spørsmåla dokke (først) vil ha svar på. I tillegg skal det bli lettare å følge tråden mellom spørsmål og svar. Eg vil gjerne ha innspill og synspunkt på korleis dokke trur dette vil fungere.

Valgprat.no er eit nytt og spennande konsept, der dei samlar bloggar du kan følge i valkampen. Dei har inngått eit samarbeid med Aftenposten om dette. Sjekk den ut.

Eg skal på tur til Romerike i dag!

I Iran held den politiske krisa fram, og det vert tala om dei største demonstrasjonane og mest alvorlege politiske krisa sidan revolusjonen for tre tiår sidan. Voktarrådet har avvist nyval, men dei har opna for ei ny opptelling av valet. I går skreiv eg at det var vanskeleg å få oversikt over situasjonen. Andreas Halse sin blogg er imidlertid ein god inngang til meir oversikt.

Journalistar vert no utsett for press og oppfordra om å dra frå landet. Det er fort eit teikn på at det kan gå verkeleg ille.

Framleis er sosiale medier best på den raske oppdateringa på det som skjer, og viktige for å få informasjon ut. På NRK Beta skriv dei i dag om mitt tema frå i går, Twitter og valet i Iran. Men journalistar er sjølvsagt uunnværlege for kvalitet, nyansar og djupne i dekninga.

Her heime har IFPI og andre organisasjonar i dag tatt internettleverandøren Telenor til retten. Same dag kjem det fram at bokbransjen også engasjerer seg for at advokatfirmaet Simonsen skal få forlenga sin konsesjon til å overvake og kartlegge ulovlege fildelarar.

Det er fleire trekk som tydar på at norske bransjeinteresser vel ein strategi med overvaking og privat rettshandheving mot ulovleg fildeling. Eg er mot ulovleg fildeling, men dette er feil strategi slik eg tidlegare har skrive. NTNU-professor Arne Krokan har gode poeng om det same.

I staden må vi følge det sporet som nestleiarkollega Audun skildrar i dag. Det dreier seg om vi skal følge den norske kulturpolitiske tradisjonen med å finne ei kollektiv vederlagsordning som sikrar opphavsmenn, gjer tilgang til kultur for mange og utnyttar føremonene ved spreiing av kultur. Biblioteka, NRK-lisens, kasettavgiftsfondet og TONO-avgift er ulike døme på at denne tenkinga har dominert norsk kulturpolitikk.

Eg trur at stortingsvalet i 2009 kan vere det siste der TV er viktigare enn nett, og at framtidas politikarar må vere like gode på nett som på TV.

På torsdag og fredag snakka eg på semniar arrangert av NRK og Institutt for Journalistikk, begge stader saman med mellom andre Jodi Williams. Williams deltok i kampanjen til Barack Obama der ho arbeidde med sosiale medier. Ho har også jobba i kampanjen til Howard Dean, som eg har omtalt før her.

Eg hevda i mitt innlegg at valet i 2009 kan vere det siste der TV er viktigare enn internett. Det har eg fått enkelte reaksjonar på, frå “jaha?” via “folk likar TV” til “ja, du har rett!”. La meg difor begrunne påstanden litt meir.

I Noreg i 2005 var internett den minst viktige av ei rekke kjelder til informasjon om valet. Guro Stavn refererte på twitter resultat frå spørsmål til veljarane om dette frå Aardal 2007 (som eg for så vidt også har lese sjølv). Rekkefølga er der 1. TV 2. Avis 3.Diskusjon 4. Regionaviser 5. Radio 6. Nettaviser 7. Internett.

I USA i 2004 var biletet det same. TV dominerte stort, internett var lite. I nominasjonsfasen før 2004-valet var TV størst som informasjonskjelde til valet. 45% hadde TV, 40% aviser og 13% internett som viktigaste kjelde til informasjon. I 2008 var dette sterkt endra i den same fasen. 32% hadde TV som viktigaste kanal, 31% aviser og 24% internett. I gruppa 18-29 år internett viktigast for 42%.

I innspurten veks TV, og er viktigast for 62% (ned frå 68% i 2004). Aviser blir verande på same nivå (31%), medan eg ikkje sit på direkte samanliknabare tal for internett (altså kor mange som har det som viktigaste kjelde). Kjelda mi her er ein presentasjon av Diane Owen, Professor i statsvitskap ved Georgetown University. Ho framhevar imidlertid at auken i bruk av nettet er robust gjennom heile valkampen, og gjennom ulike typar bruk.

Det finnast anna informasjon som understøttar dette. The Pew Internet sin rapport The Internet’s Role in Campaign 2008, som eg vart merksam på via Bente Kalsnes sin blogg, viser at 55% av alle vaksne brukte nettet til å skaffe informasjon eller delta i den politisk prosessen ifm valet. Eg saksar nokre utdjupingar frå rapporten:

Det finst ingen automatikk i at dette skal skje i Noreg også. Men det finst nokre argument for. Vi har mange nettbrukarar. Om lag 70% av alle nordmenn er daglege nett-brukarar, og bruken er stor (meir enn 60%) på tvers av kjønn og alder opp til pensjonsalder. Den er skeivare fordelt etter utdanning, men for alle med vdg. utdanning eller meir ligg den over 60%. Nordmenn er også aktive i sosiale nettverk. Eit stort fleirtal av unge deltek.

Det avgjerande spørsmålet for om dette vil skje er likevel om det er vilje, engasjement og påtrykk for at politikarar må gå på nett. Eg meiner vi bør fordi det kan demokratisere politikken, slik eg har argumentert for før. Eg trur også vi vil føle oss nødt til det. Eg trur framtidas politikarar blir like avhengige av å vere nettkyndige som å vere TV-kyndige. Om det skjer står på om veljarane krever det av oss, og det står på om vi i partia ser føremonene. Det står også på om vi vil bruke nettet sitt potensiale for deling og dialog, eller om vi vil bruke det mest som ein ein-vegs kanal.

Difor seier eg at valet 2009 kan vere det siste der TV er viktigare enn nett. Det kan vere det, og det bør vere det.

Eg var invitert til Bloggcamp 09 i Kristiansand helga 19-21.juni. Arrangementet er Noregs første bloggfestival, og det er bloggar og gründer Thomas Moen som står bak. Ei rekke profilerte bloggarar er påmeldt, og kjente personar frå nett- og teknologimiljø skal halde foredrag.

Det at eg sjølv måtte seie nei til å dra hindrar meg ikkje i å tilrå arrangementet, som ser veldig spennande ut. Prøv det ut!