Eg har i grunn ikkje fått mange som har klaga heller. Og litt kjem det nok innimellom. Så dette mest som ei lita påminning.

God jul og godt nyttår til alle saman. Nyt den med denne ukjente og julete sviska frå 1986. Virginia Astley “Some Small Hope” (m David Sylvian på vokal i tillegg til Astley)

Ellers går dagane med mat, bleier, leiking, juleførebuing og litt politiske prosjekter på si. Og henting og levering. Det er utruleg kor mykje tid det er mogeleg å bruke på å kle på, pakke inn i bilen (eller gå i saaakte tempo), pakke ut og få avlevert tre ungar. Og så hente. Det er to lange prosjekt kvar dag.

Kan ikkje for det, men gler meg veldig. Blir utruleg moro å sjå han.

Erfaringa mi frå sist er at den tida eg har kan vere frå ein halv til to timar, er sepnt på å sjå korleis mønsteret er no. Karen søv førebels to gonger, med ei første (og ganske lang) morgonøkt tidleg. Det betyr at eg stort sett kan få dusja og drukke litt kaffe då, med mindre eg har noko eg må gjere (som i dag)

Eg skal ha pappaperm i (minst) tre månedar, og i denne perioden har eg tenkt å trappe litt ned på blogginga for ikkje å ha det hengande over meg sånn. Eg ser på blogging som jobb (sjølv om det er ein del av jobben eg likar godt), og difor er det ein del av det å la jobben (i alle fall i stor grad) ligge att på jobben.

Eg tenkjer likevel at eg sporadisk skal kommentere politikk og samfunn, oppsummere musikkåret 09 og skrive vekas plate. Dessutan skal eg med ujamne mellomrom skrive litt om det å vere i pappaperm. Det er tredje gongen min, og eg tenkjer det kan vere moro for meg (og kven veit; kanskje interessant for ein eller annan anna person) å gjere det. Serien “I perm” er lansert!

No er det ny veke med tom dagsorden. Eg har faktisk ikkje hatt så tom dagsorden sidan før eg begynte på skulen i 1978 trur eg. Det er såkalla møtefri veke på Stortinget neste veke. Det betyr at det ikkje er stortingsmøte, komitemøte eller slikt. Desse vekene vert til dømes brukt til reiser og møter i heimfylket. Eg har ikkje fått ordna meg med slikt, då eg nett vart kasta inn i det.

Difor skal eg (mellom anna) bruke neste veke til å ringe enkelte folk (særleg forskarar) eg lenge har hatt lyst til å møte, og forsøke å få til møte med dei der eg kan diskutere ting eg er interessert i. Ein god plan.

Å vere kunnskapsminister er å arbeide med vår største formue. Det er det viktigaste verdiskapingsdepartementet vi har, og det er dagar fullt av liv og røre og masse flotte besøk i barnehagar og skular. Det er dessutan eit særs godt leia departement, med ekstremt flinke og engasjerte medarbeidarar. Det ligg ei rekke viktige prosjekt og planar i loopen her som skal gjennomførast dei neste åra.

Fekk eg velge på øverste hylle skulle eg gjerne helde fram som kunnskapsminister, men Kristin Halvorsen er den beste etterfølgaren eg kan få. Det er ingen andre eg heller vil overlate departementet til enn ho.

Om eg ikkje fekk førstevalet, ser det ut til at eg får andrevalet. Eg er foreslått som ny parlamentarisk leiar i SV, og blir det dersom gruppa vel meg i ettermiddag.

Eg sa relativt tidleg i prosessen at dersom eg ikkje skulle halde fram ville eg gå til Stortinget og blir parlamentarisk leiar. Stortinget er den viktigaste arenaen for politisk debatt i Noreg, og ein kvar politikar må kunne og forstå Stortinget. Eg har aldri sete der, og treng å lære meg det.

Det viktigaste for SV dei neste åra er å gjenreise oss gjennom ny politikk, få fram nye folk og å ta ein brei stemme i den politiske debatten. Den nye og dyktige gruppa vår er eit godt utgangspunkt for det. Eg trur SV vil ha stort utbytte av mine fire år i regjeringsapparatet når eg skal leie gruppa, og at eg kan tilføre mykje til den rollen.

Eg er eigentleg ein heilskapspolitikar, med eit særs breidt interessefelt. Det kan eg få brukt mykje betre som parlamentarisk leiar. Eg har dessutan aldri vore der før, og føler at eg vil lære meg Stortinget.

Eg må også innrømme at tanken på å skulle byrje på i eit nytt department med å lære meg feltet, tøft arbeidspress og tre små barn var litt tung. Dagane blir sikkert ikkje korte no heller, men like pressa som ein statsrådsjobb kan det neppe vere. Argumentet med å halde kontinuitet og å gjere ferdig den jobben eg har starta på forsvann også då.

Takk for meg her. Gler meg veldig til den nye jobben.

Denne bloggen og mi øvrige deltaking i sosiale medier forsvinn ikkje. Tvert om, det har berre så vidt starta!